(۵۳)

بخوان، بخوان که مرا خود

بهانه خواندن هاست

زِ لانه سازی این مرغ در گذرگه باد

وزنده رود که جاری است تا

دلِ مرداب

هوشنگ گلشیری

+دوصد افسوس که اینجوری دنیا رو به کام هم تلخ میکنیم و ای کاش اونطوری که تو خلوت خودمون قشنگ وشیرین حرف میزنیم باهم ودرکنار هم ، همینطور باشیم :)